previous pauseresume next

بررسی اثر سایتوتوکسیک ترکیبات ایزوتیوسیانات اسانس و فراکسیون های فرار دانه ی گیاه خاکشیر Descurainia Sophia(L.) WEBB ex PRANTL بر روی رده های سلولی سرطانی Hela و MCF-7 در دانشکده داروسازی و علوم دارویی اصفهان

 

به گزارش روابط عمومی دانشکده، در تاریخ چهارشنبه ۱۸/۴/۹۳ خانم الهام خدارحمی از رساله دکتری عمومی خود تحت عنوان « بررسی اثر سایتوتوکسیک ترکیبات ایزوتیوسیانات اسانس و فراکسیون های فرار دانه ی گیاه خاکشیر Descurainia Sophia(L.‎‏) WEBB ex PRANTLبر روی رده های سلولی سرطانی Helaو MCF-7» که به راهنمایی آقایان: دکتر غلامرضا اصغری، دکتر فرشید حسن زاده و دکتر قدمعلی خدارحمی انجام شده و به شماره طرح تحقیقاتی ۳۹۲۰۳۶ به ثبت رسیده است، با موفقیت دفاع نمود.

گیاه Descurainia Sophiaاز خانواده Brassicaceaeیکی از گیاهانی است که در طب سنتی به وفور مورد استفاده قرار می گیرد. عصاره اتانولی اندام هوایی و دانه این گیاه قادر است رشد گونه های مختلف سلول های سرطانی را در in vitroمتوقف سازد. هدف از این تحقیق جمع آوری ترکیبات فرار گیاه متعاقب اتولیز و سپس بررسی اثر سایتوتوکسیک این ترکیبات روی رده های سلولی Helaو MCF-7می باشد.

در این تحقیق دانه خرد شده گیاه به مدت ۱۷، ۲۳ و ۲۸ ساعت در مجاورت آب قرار داده شد تا عمل اتولیز انجام شود. سپس اسانس فرار هر یک از نمونه ها (E1، E2و E3) به مدت سه ساعت توسط یک دستگاه تقطیر نیمه صنعتی تهیه شد. آنگاه اسانس فرار توسط دستگاه GC-MSمورد ارزیابی قرار گرفت. سپس اثرات سایتوتوکسیک اسانس ها و سایر محتویات جدا شده از گیاه روی رده های سلولی Helaو MCF-7توسط روش کالریمتری MTTبررسی گردید. بطور خلاصه ۱۸۰ میکرولیتر از محیط کشت با غلظت سلولی ۱۰۴ × ۵ و ۱۰۴ × ۵/۲ در میکروپلیت وارد و به مدت ۲۴ ساعت در حرارت ۳۷ درجه و ۵% CO2انکوبه گردید. سپس ۲۰ میکرولیتر از اسانس ها اضافه و به مدت ۴۸ ساعت دیگر در همان شرایط انکوبه شد. آنگاه نمونه ها به مدت ۳ ساعت در معرض ۲۰ میکرولیتر از محلول MTTقرار داده شد. محتوای چاهک ها با ۱۵۰ میکرولیتر DMSOجایگزین و در نهایت جذب هر چاهک در طول موج ۵۴۰ نانومتر توسط دستگاه ELISAقرائت گردید.

همچنین اثرات سایتوتوکسیک مصرف همزمان اسانس های E1و E2به همراه دوکسوروبیسین مورد ارزیابی قرار گرفت.

دستاورد نهایی:نتایج GCنشان می دهد که ایزوتیوسیانات اصلی موجود در اسانس دانه گیاه ۱- بوتن –۴- ایزوتیوسیانات می باشد. نتایج ارزیابی اثر سایتوتوکسیک اسانس ها نشان می دهد که اسانس های E1، E2و E3اثرات مشابهی روی رده سلولی MCF-7نشان می دهد. مصرف E1و E2(۵۰µg/ml) به صورت همزمان با دوکسوروبیسین ( ۱ میکرومولار یا ۵۸/۰ میکروگرم بر میلی لیتر) بقای رده سلولی MCF-7را به صورت قابل توجهی در مقایسه با مصرف جداگانه هر اسانس و یا داروی دوکسوروبیسین کاهش می دهد. مصرف همزمان E1(۱۰۰µg/ml) با دوکسوروبیسین اثرات مشابهی روی رده سلولی Helaنشان می دهد. رده سلولی MCF-7نسبت به رده سلولی Helaبه اسانس ها حساس تر می باشد. مصرف اسانس به همراه دوکسوروبیسین باعث افزایش اثر سایتوتوکسیک دارو می شود.

 
 
 

ورود کاربر

CAPTCHA
این سؤال جهت بررسی این است که آیا شما یک بازدید کننده انسانی هستید یا نه، و برای جلوگیری از ارسال اسپم خودکار.
CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.