previous pauseresume next

بررسی سطح سرمی پروتئین S100B و ارتباط آن با میزان تخریب احتمالی سد خونی- مغزی به دنبال تجویز مزمن آرسنیک خوراکی

پروتئین S100B که عمدتاً در سلولهای گلیا بیان می شود، می تواند به عنوان یک شاخص بیوشیمایی جهت ارزیابی مقدار آسیب وارد شده به نورون ها به دنبال تماس مزمن با آرسنیک مطرح باشد. هدف از این مطالعه تعیین ارتباط احتمالی بین تماس با آرسنیک غیرآلی موجود در آب شرب و غلظت S100B سرمی به عنوان شاخصی برای بررسی اختلال در تمامیت سد خونی- مغزی می باشد. در ابتدا ۵۴ سر موش نر (۲± ۲۰ گرم)  انتخاب شد. پس از طی پنج روز تطابق یافتن با محیط، به صورت تصادفی به سه گروه (گروه های ۱۸ تایی دریافت کننده آرسنیک تری اکساید محلول در آب شرب با غلظت ۱ppm و ۱۰ppm و آب شرب فاقد آرسنیک) تقسیم شدند. در انتهای هر ماه در هر گروه از ۶ حیوان به صورت تصادفی بعد از بیهوش کردن خون گیری انجام شده و در نهایت سرم و بافت مغز هر یک از گروهها جهت اندازه گیری غلظت آرسنیک و پروتئین S100B به ترتیب به روش جذب اتمی و الایزا جداسازی شد. تماس مزمن با آرسنیک ۱۰ppm موجود در آب شرب به مدت سه ماه هیچ علامت قابل توجه ی که نشان دهنده سمیت باشد را نشان نداد اما از هفته یازدهم به بعد موجب کاهش سرعت وزن گیری شد. به طور کلی سطح اندازه گیری شده آرسنیک سرمی در گروههای دریافت کننده آرسنیک ۱ppm و ۱۰ppm در مقایسه با گروه کنترل بیشتر بود. همچنین آرسنیک مغزی در گروه دریافت کننده آرسنیک ۱۰ppm در ماه سوم نیز نسبت به ماه اول این گروه و ماه سوم گروه کنترل اختلاف معناداری داشت. پروتئین S100B سرمی نیز در پایان سه ماه در گروه دریافت کننده آرسنیک ۱۰ppm در مقایسه با گروه کنترل و گروه دریافت کننده ۱ppm افزایش نشان داد.    با توجه به افزایش S100B سرمی در ماه سوم می توان نتیجه گرفت که آرسنیک احتمالاً می تواند به آرامی از طریق کانال های خاصی از جمله Glucose Transporter و Aquaporin از سد خونی – مغزی عبور کرده و سپس در آنجا تجمع یابد و با افزایش گونه های فعال اکسیژن در طولانی مدت به واسطه تخریب سدخونی – مغزی موجب آزاد سازی S100B از مغز به درون خون گردد.

 

 
 
 

ورود کاربر

CAPTCHA
این سؤال جهت بررسی این است که آیا شما یک بازدید کننده انسانی هستید یا نه، و برای جلوگیری از ارسال اسپم خودکار.
CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.