previous pauseresume next

ساخت و تعیین ویژگی های یک حامل غیر ویروسی اختصاصی برای بیان ex-vivo ژن بتاگلوبین انسانی با استفاده از سلول های پرتوان القایی، در دانشکده داروسازی و علوم دارویی

 

            به گزارش روابط عمومی دانشکده، آقای دکتر کیانوش درمیانی از رساله دکتری تخصصی (Ph.D)خود تحت عنوان «ساخت و تعیین ویژگی های یک حامل غیر ویروسی اختصاصی برای بیان ex-vivoژن بتاگلوبین انسانی با استفاده از سلول های پرتوان القایی» که به راهنمایی آقایان: دکتر حمید میرمحمدصادقی، دکتر محمدحسین نصراصفهانی، دکتر حجت صادقی علی آبادی و دکتر حسین بهاروند انجام شده و به شماره طرح تحقیقاتی ۳۸۹۲۳۲ به ثبت رسیده است با موفقیت دفاع نمود.

ژن درمانی تکنیکی است جهت درمان اختلالات مادرزادی و اکتسابی شایع که با رساندن مواد ژنتیکی کارآمد به داخل سلولها یا بافتهای اختصاصی جهت فواید درمانی انجام می شود. حامل های الحاق شونده با انتقال یک کپی از ژن درمان کننده به جایگاه های ویژه ای در ژنوم سلولهای هدف بیمار، عملکرد ژن آسیب دیده را اصلاح می نمایند. در یکی از این روشها که نوترکیبی در جایگاه اختصاصی نامیده می شود، اینتگراز باکتریوفاژی نظیر phiC31می تواند منجر به الحاق پایدار یک DNAغیر ویروسی به زیر گروهی از جایگاههای ترجیحی و اختصاصی (نقاط بحرانی) در محدوده های امنی از کروموزوم گردد. از سوی دیگر می توان از سلول های بنیادی پرتوان القایی (Induced pluripotent stem cells;‎ iPS cells)که با استفاده از روش برنامه ریزی مجدد مستقیم از سلول های پیکری تولید می شوند، به عنوان سلولهای هدف فرد بیمار جهت اصلاح ex vivoناهنجاریهای ژنتیکی با روش نوترکیبی در جایگاه اختصاصی بهره برد. ما در این مطالعه یک حامل غیر ویروسی بیان کننده بتاگلوبین به نام pHBB/attB10را تهیه نمودیم که عملکرد آن مبتنی بر نوترکیبی در جایگاه اختصاصی است. برای ارزیابی بیان بتاگلوبین در یک بافت اختصاصی، حامل ساخته شده به همراه حامل دیگر بیان کننده اینتگراز phiC31بطور همزان به داخل سلولهای K562(به عنوان یک رده سلولی خونساز) ترانسفکت شدند. انجام نوترکیبی در جایگاه اختصاصی توسط حامل ساخته شده در نواحی مختلف کروموزومهای هدف با استفاده از PCRمعکوس با پرایمرهای داخلی بررسی گردید.

نهایتاً در مطالعه حاضر یک حامل غیر ویروسی با قابلیت الحاق در جایگاه اختصاصی طراحی و ساخته شد و کارکرد آن در بیان ex vivoژن بتاگلوبین انسانی در یک رده سلولی خونساز مورد آزمایش قرار گرفت. کشت پیوسته کلونهای مجزا بدون وجود آنتی بیوتیک نشان دهنده بیان پایدار و یکنواخت بتاگلوبین کُد شده بوسیله حامل برای مدت زمان طولانی بوده است. تلاش ما برای تبدیل کراتینوسیتهای جدا شده به سلولهای iPSبا استفاده از حاملهای اپیزومال در شرایط مختلف برنامه ریزی مجدد موفقیت آمیز نبود، بنابراین یک پلاسمید جدید چند ژنی و غیر الحاق شونده با نام pLENSO/Zeoرا به عنوان حامل برنامه ریزی مجدد طراحی و تولید نمودیم. بررسی عملکرد این پلاسمید کوچک در سلولهای HEK293نشان از قابلیت ترانسفکشن بالا و بیان همزمان و معادل فاکتورهای نسخه برداری داشته است. بطور کلی داده های آزمایشی شواهد منطقی را ارائه میدهند دال بر آنکه پلاسمید ارائه شده می تواند به عنوان یک ابزار ساده و موثر برای برنامه ریزی مجدد با حداقل خطر احتمالی مورد استفاده قرار گیرد.

 

 
 
 

ورود کاربر

CAPTCHA
این سؤال جهت بررسی این است که آیا شما یک بازدید کننده انسانی هستید یا نه، و برای جلوگیری از ارسال اسپم خودکار.
CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.